ਪਨੂਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਲੋਂ ਭੁੱਖ ਹੜਤਾਲ ਘਾਟੀ ’ ਚ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਤੇ ਵੱਖਰੇ ਵਤਨ ਦੀ ਮੰਗ ਉਠਾਈ

ਜੰਮੂ, 5 ਸਤੰਬਰ (ਪੀ. ਟੀ.

ਜ

ਜੰਮੂ ਵਿਖੇ ਪਨੂਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਧਰਨੇ ਦੌਰਾਨ ਨਾਅਰੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। 06-09-2026

ਜੰਮੂ, 5 ਸਤੰਬਰ (ਪੀ.ਟੀ.ਆਈ.)-ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਪਨੂਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਨੇ ਸਨਿਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਭੁੱਖ ਹੜਤਾਲ ਕਰਦਿਆਂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਥਿਤ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ, ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਨਰਵਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਵਤਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਜੰਮੂ ਪ੍ਰੈਸ ਕਲੱਬ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇਹ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 20 ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਇਹ 1990 ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦੇ ਕੂਚ ਵਿੱਚ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਲਈ ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਪਨੂਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਟੀਟੋ ਗੰਜੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਈਚਾਰਾ ਪਿਛਲੇ 37 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਥਿਤ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਰਸਮੀ ਮਾਨਤਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਝੱਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸੀ ਕਿ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਰਸਮੀ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਭਾਰਤ, ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦਾ ਹਸਤਾਖਰਕਰਤਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਅਜਿਹਾ ਕਾਨੂੰਨ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਪਾਬੰਦ ਹੈ। ਗੰਜੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਨੂਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਨੇ ਖੁਦ 2020 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਿੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਾ ਗਠਨ ਕਰੇ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ 37 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਪੀੜਤ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਥਾ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਮੰਗਾਂ ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਮਾਨਤਾ, ਨਸਲਕੁਸ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਵਤਨ ਦੱਸੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪੰਡਿਤ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ 15,000 ਨੌਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਪਿਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਮਹੀਨਾਵਾਰ ਐਕਸ-ਗ੍ਰੇਸ਼ੀਆ ਰਾਹਤ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 25,000 ਰੁਪਏ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਫਾਰੂਕ ਅਬਦੁੱਲਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਪੈਕੇਜ ਤਹਿਤ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ‘ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਾਲੀਆ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ‘ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦਿੰਦਿਆਂ ਗੰਜੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।