* ਪ੍ਰੋ. ਨਵ ਸੰਗੀਤ ਸਿੰਘ *
ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ ਜਾਪਦਾ ਮੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੰਜਾਬ,
ਪ੍ਰੇਮ-ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਨਗ਼ਮੇ, ਗਾਉਂਦਾ ਦਿਸੇ ਚਨਾਬ।
ਏਥੇ ਕਿੰਨੇ ਪੀਰ-ਪੈਗ਼ੰਬਰ, ਭਗਤ ਗੁਰੂ ਨੇ ਆਏ,
ਭੁੱਲੇ-ਭਟਕਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ, ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਵਿਖਾਏ,
ਇਹਦੀ ਸ਼ਾਨ ਉਵੇਂ ਹੈ, ਜਿੱਦਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਗੁਲਾਬ।
ਕਈ ਹਮਲਾਵਰ ਆਏ ਐਪਰ, ਕੋਈ ਨਾ ਟਿਕ ਸਕਿਆ,
ਮੂੰਹ ਦੀ ਖਾਣੀ ਪਈ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ, ਸੁੱਕਾ ਨਾ ਉਹ ਬਚਿਆ,
ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਸਭ, ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵੇਖੋ ਕਿਤਾਬ।
ਕਿਧਰੇ ਕੋਈ ਕਰੋਪੀ ਆਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਕੁਦਰਤੀ ਆਫ਼ਤ,
ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ, ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੰਦੇ ਰਾਹਤ,
ਹੱਥ ਗੁਰੂਆਂ ਦਾ ਸਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇੇ, ਸਮਝੋ ਤੁਸੀਂ ਜਨਾਬ।
ਰਲ-ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਮੁਸਲਿਮ, ਹਿੰਦੂ, ਸਿੱਖ, ਈਸਾਈ,
ਸਭ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੇ 'ਕੱਠੇ, ਬੱਚੇ, ਬਿਰਧ ਤੇ ਭਾਈ,
ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਰਦਾਨੇ ਦੀ, ਅਜੇ ਵੀ ਸੁਣੇ ਰਬਾਬ,
ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ ਜਾਪਦਾ ਮੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੰਜਾਬ,
ਪ੍ਰੇਮ-ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਨਗ਼ਮੇ, ਗਾਉਂਦਾ ਦਿਸੇ ਚਨਾਬ।
-1, ਲਤਾ ਗ੍ਰੀਨ ਐਨਕਲੇਵ, ਪਟਿਆਲਾ-147002
